INFORMACJE parafialne
Rekolekcje Adentowe

W dniach 11 - 13 grudnia 2016 roku w naszej Parafii odbywały się rekolekcje adwentowe, które przeprowadził ks. Waldemar Pawelec SAC, pallotyn, proboszcz parafii i kustosz Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Dowbyszu na Ukrainie.

Ks. Waldemar od lat związany jest z naszą Parafią poprzez pomoc w organizacji Międzynarodowej Pieszej Pielgrzymki  z Suwałk do Ostrej Bramy w Wilnie i bezpośredni w niej udział w charakterze przewodnika grupy niebieskiej.

Rekolekcje przeprowadzone przez Ks. Waldemara w okresie przygotowania do Bożego Narodzenia były momentem pogłębienia naszej wiary, zacieśnienia relacji z Bogiem i czasem duchowych porządków. Były dniami odnowy i przywracania "ustawień fabrycznych", takich jakie otrzymaliśmy na Chrzcie Świętym.

W pierwszym dniu Rekolekcji Kaznodzieja podjął refleksję na temat sensu życia, obrazu Boga i Jego przymiotów oraz próby dokonania odpowiedzi na pytania: po co żyję? skąd się wziąłem i dokąd zmierzam?

Życie człowieka można z pewnością porównać do drogi. Aby ono miało swój sens, musimy znać jego cel. Inaczej, jak można iść naprzód bez wybrania kierunku? Byłoby prawdziwą głupotą nie wiedzieć dokąd.
Bóg zapragnął naszego istnienia, stworzył i ukochał. On chce ofiarować nam szczęście, prawdziwe, pełne, wieczne.
Sens naszemu życiu może tylko nadać Chrystus, Ten, który o sobie powiedział, że jest "drogą i prawdą i życiem"(J 14,6). Ten, który dla nas ofiarował życie na krzyżu, aby uwolnić nas od grzechów. Chrystus, który nie tylko mówi o miłości, ale też o niej daje najpiękniejsze świadectwo.

Rekolekcjonista mówiąc o prawdziwym i fałszywym obrazie Boga, stwierdził, że nasz obraz Boga kształtuje się na podstawie doświadczeń życiowych, a także objawienia Bożego dokonującego się poprzez Pismo Święte, nauczanie Kościoła i wewnętrzne doświadczenie osobistego kontaktu z Bogiem. Poprzez różne doświadczenia naszego życia obraz Boga często może być zniekształcony.

Kaznodzieja, podając konkretne przykłady, starał się wyjaśnić, gdzie i kiedy prawdziwy obraz Boga w naszym życiu może zostać zniekształcony. Nieobecność rodziców, brak doświadczenia ich miłości, serdeczności może zaowocować wyobrażeniem Boga jako osoby nieobecnej, obcej, obojętnej. Rodzice nadmiernie wymagający, strofujący, kontrolujący mogą sprawić, że Bóg w naszych wyobrażeniach będzie Bogiem - nadzorcą, kontrolerem, wzbudzającym lęk i poczucie winy. Podobny, choć słabszy wpływ mogą wywrzeć inne autorytety z okresu dzieciństwa: nauczyciele, dziadkowie itd. Boga traktować będziemy jak przysłowiową złotą rybkę.

Każde zniekształcenie obrazu Boga wykorzystuje szatan do tego, aby nas od Boga odciągnąć, aby pokazać nam, że na miłość Bożą trzeba sobie zasłużyć.

Prawdziwy obraz Boga jest związany z poznawaniem prawdy o sobie. Tylko w Bogu, w Jego miłosierdziu możemy przyjąć tę prawdę.

Bóg pragnie okazać każdemu człowiekowi miłość i miłosierdzie, każdemu z nas chce ofiarować dar zbawienia.

Bóg jest Bogiem miłości i pragnie, abyśmy doświadczali w Nim pełni życia.

Miłość Boga najpełniej wyraża się w Osobie Jezusa Chrystusa - Syna Bożego. On oddał życie za nas, abyśmy zostali zbawieni.

W drugim dniu trwania rekolekcji Ks. Waldemar Pawelec przeprowadził rozważania na temat sakramentu pokuty.

Przypomniał, iż spowiedź jest osobistą i sakramentalną drogą nawrócenia, skruchy, wyznania grzechów i zadośćuczynienia.

Rekolekcjonista odświeżył  w naszej pamięci warunki dobrej spowiedzi, którymi są: rachunek sumienia, żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy,  szczera spowiedź, zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu oraz omówił znaczenie pokuty.

Aby spowiedź stała się sakramentem nawrócenia, konieczne jest zobowiązanie do tego, że zrobię wszystko co w mojej mocy, by w przyszłości grzech się nie powtórzył.

Aby spowiedź stała się sakramentem pojednania, konieczne jest zobowiązanie, że naprawię popełnione zło.

Rozgrzeszenie, które otrzymujemy jest ważne dopiero wtedy, kiedy wypełnione zostaną wszystkie te warunki.

By spowiedź stała się przeżyciem, by nastąpiło wewnętrzne oczyszczenie i  namacalne poczucie ulgi należy planować i kształtować przebieg spowiedzi w czasie i w miejscu tak, by stała się swego rodzaju liturgiczną celebracją Bożego przebaczenia i miłosierdzia.

W ostatnim dniu adwentowej formacji  usłyszeliśmy konkretne rady, wskazania i sugestie dotyczące w szczególności porannej i wieczornej modlitwy, dbałości o  poprawę osobistej relacji z Panem Bogiem i drugim człowiekiem, umiejętności przepraszania i dziękowania oraz okazywania szacunku innym.

Praktyczne wskazówki i osobiste świadectwo Rekolekcjonisty, poparte licznymi przykładami bogatego, kapłańskiego życia,  ukierunkowały nas na poszukiwanie nowych możliwości postępowania oraz podjęcie wysiłku, który będzie sprzyjał otwarciu się na działanie Ducha Świętego i pozwoli radośnie zdążać do Jezusa Chrystusa narodzonego z dziewicy Maryi w Betlejemskiej Stajence.

Dzięki tym rekolekcjom otrzymaliśmy pomoc, zachętę i drogowskazy dla osiągnięcia celu, jakim jest życie wieczne.

Mirosław Hartung

LINKI
Copyright 2009-2010 salezjanie.suwałki.pl projekt: x-grafik.pl
Odwiedziło nas: 569099