INFORMACJE parafialne
DO OSTROBRAMSKIEJ IDĘ PANI

Sanktuaria Maryjne, do których pielgrzymujemy, to niezwykłe miejsca kultu i szczególnych łask;  miejsca, w których wielu ludzi przeżyło nawrócenie,  doznało uzdrowienia, doświadczyło dotknięcia Bożej obecności.

Jednym z takich miejsc  jest Ostra Brama w Wilnie z cudownym wizerunkiem Najświętszej Marii Panny,  Matki Miłosierdzia.  Obraz Matki Bożej świeci blaskiem wspaniałych szat przez okna kaplicy nad Ostrą Bramą i widoczny jest z daleka.

Kult Matki Miłosierdzia z Ostrej Bramy jest ogromny i niezrównany w swej sile, ciągle żywy i obecny.  Jego wyrazem są liczne wota, tworzące srebrną okładzinę ścian kaplicy Ostrobramskiej. Medaliony, ryngrafy, tabliczki, korale - to tylko niektóre z ośmiu tysięcy wotów.

O Matce Bożej Ostrobramskiej na przestrzeni wieków pisali i do niej się modlili św. królewicz Kazimierz, św. Andrzej Bobola, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Józef Ignacy Kraszewski,  Władysław Syrokomla, Stanisław Moniuszko,  św. Rafał Kalinowski, św. Urszula Ledóchowska, Józef Piłsudski, bł. abp Jerzy Matulewicz, sługa Boży kard. Stefan Wyszyński, św. Jan Paweł II i wielu innych.  Adam Mickiewicz poświęcił Jej wiele dzieł. W Inwokacji do "Pana Tadeusza" dziękuje Tej, co  w Ostrej świeci Bramie za cudowne uzdrowienie w dzieciństwie i prosi o wsparcie. Stanisław Moniuszko na Jej cześć napisał aż cztery "litanie Ostrobramskie". Przed obrazem Matki Bożej Ostrobramskiej  św. Faustyna doznała wizji triumfu Maryi. O wielu cudownych zdarzeniach za wstawiennictwem Maryi pisał także bł. Ks. M. Sopoćko, spowiednik i duchowy kierownik św. siostry Faustyny Kowalskiej.

W 1993 roku w kaplicy cudownego obrazu w Ostrej Bramie modlił się św. Jan Paweł II. Ofiarował wtedy Matce Bożej Miłosierdzia złotą różę.

Do Ostrej Bramy każdego roku przybywa wielu pielgrzymów z różnych stron świata.

Z naszej, salezjańskiej Parafii pw. Matki Bożej Miłosierdzia w Suwałkach wierni  pielgrzymują  już od 25 lat. Dołączają do nich pielgrzymi z kraju i z zagranicy. W pątniczy szlak do Wileńskiej  Matuchny  wyruszają w dniu 15 lipca. Trasę liczącą 256 km pokonują w 10 dni, idąc wśród pól i lasów.

Pielgrzymowanie  to prawdziwe rekolekcje w drodze, to czas modlitwy, śpiewu, przemiany serca, to dni, które dają radość, pokój i szczęście oraz pozostawiają ślad na całe życie. W czasie marszu jest codzienne spotkanie z Panem w Eucharystii i w Słowie Bożym, a także  okazja do rozmowy i spotkania wielu ciekawych ludzi. Można ponadto wysłuchać konferencji na ciekawe, ważne i nurtujące nas tematy. Podczas Pielgrzymki pątnicy nabierają sił na kolejny rok zmagań z codziennością. Dla wielu jest to szansa na doświadczenie Bożego Miłosierdzia w sakramencie pojednania, momenty ciszy w drodze, kiedy Pan Bóg może przemówić do nas o wiele głośniej i wyraźniej niż w codziennym zgiełku.

Wędrowcy ukojenia  doznają w promieniach słońca, przyjemnym cieniu drzew, w lekkim powiewie wiatru, w śpiewie ptaków, woni kwiatów mijanych przy drodze, a czasami w strugach padającego deszczu.  Na trasie spotykają się z bezinteresowną pomocą i autentyczną życzliwością ludzi oraz niespotykaną gościnnością mieszkańców.

Pielgrzymka kształtuje osobowość uczestników i rodzi w nich owoce Ducha Świętego: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie (Ga 5, 22-23).

 

Uwieńczeniem  wysiłku i celem wędrówki pielgrzymów jest spotkanie z Maryją w Ostrej Bramie. Tu pątnicy przynoszą przed Jej tron trudy pielgrzymowania, troski dnia codziennego, intencje i swoje życiowe losy.

Po dotarciu do Ostrej Bramy w Wilnie wszyscy upadają na kolana, wpatrują się w cudowny wizerunek Matki Bożej Miłosierdzia, pokornie proszą, aby Najukochańsza Matuchna przytuliła ich do Swego matczynego Serca i poleciła Swojemu najmilszemu Synowi. Czują jak Najmiłosierniejsza Matka szeroko  otwiera swe ramiona i wyciąga ręce pełne wszelkich łask i darów oraz zdaje się mówić:  "uwielbiajcie ze mną Pana, razem wywyższajmy Jego imię, Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie, nad tymi, którzy się Go boją . Pan ujmie  się za sługą swoim, ... pomny na miłosierdzie swoje.? (Łk 1, 46-55). Wierni powierzają  się Jej przemożnej Opiece i Wstawiennictwu.

Ostrobramska Pani  jest źródłem wylewającym na ludzkość przeobfite dobra: krzepi wiarę, umacnia nadzieję, oddala rozpacz, rozpala męstwo, przybliża ludziom Chrystusową miłość miłosierną. Jest szafarką łask wszelkich.

Matka Boża Miłosierdzia  z Ostrej Bramy jest ucieczką wszystkich będących w jakiejkolwiek potrzebie.

Aleksander Śnieżko w wierszu  Do Ostrobramskiej idę Pani pisał: "Gdy w życiu czarny dzień nastanie i cierń boleści w duszę ciska, do Ostrobramskiej idę Pani, bo tylko Ta zrozumie wszystko (...) Jej twarz cierpiąca tchnie spokojem, odchodzi ból, jak cień przed świtem, w promieniach bledną troski moje i świat odsłania barwy skryte."

Idę i ja, aby ukrzyżować swoje ciało i dać prowadzić się Duchowi Świętemu.

 

Mirosław HARTUNG

LINKI
Copyright 2009-2010 salezjanie.suwałki.pl projekt: x-grafik.pl
Odwiedziło nas: 547596